H12: geheugen en taal

een van de hogere cerebrale functies, behorende tot de cognitieve (kern) functies, gekenmerkt door het vermogen informatie in zich op te nemen, voor kortere of langere tijd, de informatie te behouden en terug te halen

geheugenverlies

geheugen voor recentelijke zintuigelijke informatie

verlies van herinneringen die voor hersenschade hebben plaatsgevonden

het verlies van de mogelijkheid om nieuwe herinneringen te vormen

geheugen wat bestaat uit herinneringen aan feitelijke informatie

herinneringen van bepaalde gebeurtenissen

bewust opgehaalde informatie en herkent als een herinnering

onbewust opgehaald informatie, beïnvloed door recente ervaring

de ontwikkeling van bepaalde motorische vaardigheden en gewoonten

belangrijk voor contextueel leren, spatiaar leren en het declaratief geheugen

geleidelijk leren van gewoontes, gebaseerd op directe feedback

hersenschade veroorzaakt door een lang thiamine tekort. Apathie, verwarring, geheugenverlies

Patienten verzinnen of raden dingen om de gaten in hun geheugen op te vullen

tijdens het leren ontstaan connecties tussen hersengebieden

Het paren van twee stimuli verandert de respons op een van deze stimuli. het gedrag verandert op basis van ervaring

respons gevolgd door een beloning of staf bepaald toekomstig gedrag

iets dat ervoor zorgt dat de toekomstige kans van het optreden van de respons wordt vergroot

iets dat de frequentie van een respons in de toekomst verlaagt

de cortex werkt als een geheel en hoe meer cortex, hoe beter

alle delen van de cortex dragen evenveel bij aan complex gedrag zoals leren en elk deel van de cortex kan een ander vervangen

een synaps die effectiever wordt door simultane activiteit door voorgaande blootstelling aan intensere stimuli

verminderde respons op een herhaaldelijke stimulus

toename in respons op milde stimuli door voorgaande blootstelling aan intensere stimuli