βιολογική σημασία μίτωσης

δημιουργία γαμετών και η εξασφάλιση τησ ποσοτικήσ σταθερότητασ του ένα στισ επόμενες γενιές οργανισμών

αυξυση τησ γενετικής ποιλομορφιασ Α μέσω τησ τυχαίας γονιμοποίησης ωαρίου σπερματοζωαρίου

αύξηση τησ γενετικής ποικιλομορφίας β μέσω ου ανεξάρτητου συνδιασμου των χρωμοσωμάτων κατα την μείωση η κατανομή των μη ομολόγων χρωμ είναι τυχαία επόμενων ένας γαμέτης (μπορεί να) έχει διαφορετικό συνδιασμο χρωμοσωμάτων σε σχέση με έναν άλλον που παράγεται από τον ίδιο οργανισμό συγκεκριμένα οι πιθανοί συνδιασμοι που μπορεί να εμφανίσει ένας γαμέτης είναι 2στην ν όπου ν ο απλοειδησ αριθμός χρωμοσωμάτων στον άνθρωπο άρα 2 στη 23 άρα κάθε γαμέτης έχει 1/23 στην ν πιθανότητα να σχηματιστεί και λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό ισχύει και για τα αρσενικά και για τα θυληκά άτομα δυο γονείς δίνουν απογόνους με κάθε ένας από τουσ οποίους μπορεί να έχει έναν από τουσ 2 στην 46 διαφορετικούς συνδιασμουσ

αυξάνεται η ενετική ποικοιλοτητα μέσω του επιχασμου τησ προφασησ 1 . στον επιχιασμο γίνεται η ανταλαγη γονιδίων που βρίσκονται σε μη ομόλογα χρωμσωματα . η ανταλαφη πίνεται μεταξύ των μη αδελφών χρωματικών των ομολόγων χρωμσωματων έτσι ένα γονίδιο που βρίσκεται σε χρωμόσωμα μητρικήσ προέλευσης μπορεί να ανταλαξει θέση με ένα γονίδιο που βρισεται σε χρωμόσωμα πατρικήσ προέλευσης αυτό έχει ωσ αποτέλεσμα την αναδιανομή των γονιδίων και την αύξηση τησ γενετικής ποικηλομορφιασ